سئو وایت لیبل: همکاری آژانس‌ها چگونه کار می‌کند؟
همکاری در سئو وایت لیبل چگونه کار می‌کند: چه کسی کار را انجام می‌دهد، مشتری دست کیست، دسترسی و کیفیت چطور مدیریت می‌شود و قرارداد چه باید داشته باشد.
نوشته Roozbeh Nazari · CEO
سئو وایت لیبل (White Label SEO) نوعی همکاری است که در آن یک شرکت کار سئو را انجام می‌دهد و شرکت دیگری آن را با برند خودش به مشتریان می‌فروشد. آژانس فروشنده رابطه با مشتری را در دست دارد و تأمین‌کننده‌ای که پشت آن کار می‌کند بخشی از اجرا یا همه آن را بر عهده می‌گیرد: ممیزی، اصلاحات فنی، محتوا، لینک‌سازی یا گزارش‌دهی. این مدل میان استودیوهای طراحی وب، آژانس‌های بازاریابی عمومی و آژانس‌های تبلیغات پولی که می‌خواهند بدون ساختن یک تیم کامل خدمات سئو ارائه کنند رایج است. این مدل می‌تواند خوب کار کند، اما فقط وقتی همه طرف‌ها بدانند چه کسی مسئول چه کاری است. این راهنما توضیح می‌دهد این همکاری‌ها معمولاً چگونه ساختار می‌گیرند، کجا معمولاً دچار مشکل می‌شوند و آژانس‌ها و مشتریانشان چه چیزهایی را باید بررسی کنند.
در همکاری وایت لیبل چه کسی چه کاری انجام می‌دهد؟
در بیشتر همکاری‌های وایت لیبل سه طرف وجود دارد، حتی اگر مشتری فقط یکی از آن‌ها را ببیند.
- آژانس فروشنده صاحب رابطه با مشتری است. خدمت را می‌فروشد، انتظارات را تنظیم می‌کند، بازخوردها را جمع می‌کند و در برابر مشتری مسئول نتیجه است.
- تأمین‌کننده کار توافق‌شده را پشت صحنه تحویل می‌دهد. ممکن است یک آژانس تخصصی، شبکه‌ای از فریلنسرها یا یک تیم تولید باشد و معمولاً بر اساس شرح کارهایی کار می‌کند که آژانس فروشنده می‌نویسد.
- مشتری مالک وب‌سایت، داده‌ها و تصمیم‌های کسب‌وکار است. هر توافقی که میان آژانس‌ها وجود داشته باشد، مشتری باید مالکیت حساب‌ها و دارایی‌های خود را حفظ کند.
تقسیم کار از آژانسی به آژانس دیگر فرق می‌کند. برخی آژانس‌ها فقط کارهای تولیدی مثل نویسندگی یا اجرای فنی را برون‌سپاری می‌کنند و استراتژی را در داخل نگه می‌دارند. برخی دیگر کل خدمت را واگذار می‌کنند و روی فروش و مدیریت حساب تمرکز می‌کنند. هرچه بخش بیشتری برون‌سپاری شود، اهمیت اینکه آژانس فروشنده کار را آن‌قدر بفهمد که بتواند آن را توضیح دهد و از آن دفاع کند بیشتر می‌شود. اگر مشتری هستید و هنوز میان یک آژانس و یک متخصص مستقل مردد هستید، ماتریس تصمیم آژانس یا مشاور سئو می‌تواند کمک کند.
خدمات سئو وایت لیبل معمولاً شامل چه مواردی است؟
خدمات سئو وایت لیبل معمولاً در قالب ماژول‌هایی بسته‌بندی می‌شوند که آژانس فروشنده می‌تواند آن‌ها را با هم ترکیب کند. ماژول‌های رایج شامل ممیزی فنی و فهرست اصلاحات، برنامه‌ریزی کلمات کلیدی و محتوا، نگارش مقاله و صفحه فرود، بهینه‌سازی درون‌صفحه‌ای، کارهای سئو محلی مثل مدیریت پروفایل کسب‌وکار، روابط عمومی دیجیتال یا ارتباط‌گیری برای لینک‌سازی و گزارش‌های ماهانه با برند آژانس است. برخی تأمین‌کنندگان ساعت مشاوره هم ارائه می‌دهند تا آژانس فروشنده بتواند یک متخصص را به جلسات استراتژی بیاورد. پیش از امضا، از هر ماژول نمونه خروجی بخواهید و بررسی کنید که آیا کیفیت آن در حدی است که حاضر باشید نام خودتان را روی آن بگذارید.
همکاری‌های وایت لیبل کجا دچار مشکل می‌شوند؟
بیشتر مشکلات از فاصله میان کسانی که کار را انجام می‌دهند و کسانی که مشتری را می‌شناسند ناشی می‌شود.
- کار کلی و قالبی. تأمین‌کننده‌ای که با آژانس‌های زیادی کار می‌کند ممکن است به قالب‌ها پناه ببرد: همان ممیزی، همان ساختار محتوا، همان گزارش. مشتریان متوجه می‌شوند که پیشنهادها کسب‌وکار آن‌ها را منعکس نمی‌کند.
- چرخه‌های کند بازخورد. وقتی هر پرسش از مشتری به آژانس، از آژانس به تأمین‌کننده و دوباره برمی‌گردد، حل مشکلات کوچک هم هفته‌ها طول می‌کشد.
- تاکتیک‌های پرریسک. اگر تأمین‌کننده برای نشان دادن تحرک سریع از طرح‌های لینک‌سازی یا محتوای بی‌کیفیت استفاده کند، پیامدهایش را مشتری تحمل می‌کند. راهنمای Google درباره استخدام متخصص سئو به صاحبان سایت یادآوری می‌کند که در نهایت خودشان مسئول اقدامات شرکت‌هایی هستند که استخدام می‌کنند.
- پراکندگی دسترسی‌ها. اطلاعات ورود به Search Console، آنالیتیکس و سیستم مدیریت محتوا با افرادی به اشتراک گذاشته می‌شود که مشتری هرگز آن‌ها را ندیده و وقتی همکاری تمام می‌شود کسی آن‌ها را حذف نمی‌کند.
هیچ‌یک از این موارد دلیلی برای کنار گذاشتن کامل همکاری وایت لیبل نیست؛ این‌ها دلایلی هستند برای اینکه همکاری را با دقت راه‌اندازی کنید.
دسترسی، مالکیت و شفافیت
دسترسی را یک موضوع طراحی بدانید، نه جزئیاتی که بعداً به آن فکر می‌کنید. مشتری باید مالک تأییدشده Search Console و مالک پراپرتی‌های آنالیتیکس باقی بماند و هر آژانس یا تأمین‌کننده باید با پایین‌ترین سطح دسترسی که انجام کار را ممکن می‌کند به‌عنوان کاربر اضافه شود. Search Console میان مالکان، کاربران کامل و کاربران محدود تفاوت می‌گذارد و مستندات آن یادآوری می‌کند که مالکان تأییدشده‌ای که حذف شده‌اند، اگر توکن‌های تأییدشان هم حذف نشود، می‌توانند دوباره دسترسی بگیرند. یک فهرست ساده از دسترسی‌ها نگه دارید که نشان دهد چه کسی به چه چیزی و به چه دلیل دسترسی دارد و هر بار که افراد یا تأمین‌کنندگان تغییر کردند آن را بازبینی کنید.
شفافیت یک تصمیم تجاری برای آژانس فروشنده است. برخی آژانس‌ها به مشتریان می‌گویند که شرکای تخصصی بخش‌هایی از اجرا را انجام می‌دهند و برخی دیگر تأمین‌کننده را پنهان نگه می‌دارند. در هر دو حالت، قرارداد مشتری باید مشخص کند چه کسی می‌تواند داده‌های او را پردازش کند، چه کسی به سیستم‌هایش دسترسی دارد و اطلاعات محرمانه چگونه محافظت می‌شود. قرارداد تأمین‌کننده نیز باید همین تعهدات را منعکس کند تا آژانس هرگز چیزی را به مشتری تعهد نکند که شریکش آن را نپذیرفته است.
در قرارداد همکاری چه چیزهایی باید باشد؟
قرارداد وایت لیبل میان آژانس‌ها باید چیزی بیش از قیمت هر خروجی را پوشش دهد. دست‌کم باید دامنه هر ماژول، زمان تحویل، دفعات اصلاح، استانداردهای کیفیت و تاکتیک‌هایی را که تأمین‌کننده نباید از آن‌ها استفاده کند تعریف کند. همچنین باید محرمانگی، منع جذب مستقیم مشتریان، حفاظت از داده‌ها، مالکیت کار تولیدشده و اینکه وقتی مشتری می‌رود یا همکاری تمام می‌شود چه بر سر دسترسی‌ها و فایل‌ها می‌آید را پوشش دهد. در پایان، درباره نحوه ارجاع مشکلات توافق کنید: چه کسی با چه کسی صحبت می‌کند و با چه سرعتی.
به همان اندازه مهم است که آژانس فروشنده به مشتریان خودش چه وعده‌ای می‌دهد. هیچ شریکی نمی‌تواند رتبه را تضمین کند و Google صریحاً می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند جایگاه اول در نتایج جستجو را تضمین کند. به‌جای آن، یک روش، خروجی‌های روشن و گزارش‌دهی صادقانه بفروشید. اگر در حال ساختن یک پیشنهاد سئو هستید و می‌خواهید مدل‌های اجرایی را مقایسه کنید، خدمات ما و رویکرد ما نشان می‌دهند که دامنه کار، دسترسی و گزارش‌دهی را در کار با مشتریان چگونه ساختار می‌دهیم.